Όταν έφθασα στα Καλάβρυτα, αισθάνθηκα μια έντονη συγκίνηση. Κατά την επίσκεψη στο Μουσείο η συγκίνηση αυτή κορυφώθηκε. Με παρηγόρησε όμως το γεγονός ότι τα Καλάβρυτα δεν είναι μόνο τόπος εθνικής μαρτυρίας αλλά και τόπος Εθνικής Αντίστασης.

Η επίσκεψη στο Μουσείο των Καλαβρύτων λειτούργησε σαν να έπεσε μία αόρατη βόμβα μέσα μου, ταρακουνώντας όλο μου το είναι: με έκανε επαναβεβαιώσω μέσα μου την πίστη μου στα ιδανικά της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας και να ορκιστώ για μία ακόμα φορά: " Ποτέ πια πόλεμος".

Η επανάσταση για την ελευθερία έχει αίμα ελληνικό. Η υπερηφάνεια και η αξιοπρέπεια έχουν αίμα ελληνικό. Νιώθω υπέροχα που κατάγομαι από τα Καλάβρυτα, είμαι σίγουρη ότι και να γύριζε ο χρόνος πίσω οι Καλαβρυτινοί θα αντιμετώπιζαν με το ίδιο σθένος Τούρκους - Γερμανούς και οποιονδήποτε βάρβαρο θα προσπαθούσε να μας λεηλατήσει. Έχουμε κουράγιο, δύναμη, αξιοπρέπεια, λεβεντιά. Τα χαρακτηριστικά μας είναι μοναδικά! Είμαστε κράτος ανάδελφο και αξιοζήλευτο. Τιμή και δόξα στην «μαρτυρική Πόλη των Καλαβρύτων» όπως έλεγε και ο παππούς μου.